«Η πρόοδος έρχεται απαντώντας στα ερωτήματα και οι ανακαλύψεις αμφισβητώντας τις απαντήσεις.»
Bernhard Haisch, αστροφυσικός

Θαμμένες πατέντες

Ένας άλλος χώρος όπου εφαρμόζεται η ίδια τακτική είναι το Γραφείο Παροχής Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας, το οποίο έχει κλειστές εντελώς τις πόρτες του για τους «αιρετικούς εφευρέτες» και, ιδιαίτερα, γι’ αυτούς της «δωρεάν ενέργειας». Ο περιβόητος Paul La Violette είχε εργαστεί παλαιότερα εκεί, αλλά εκδιώχθηκε λόγω των ανορθόδοξων ιδεών του. Εδώ οι εντεταλμένοι γραφειοκράτες επιστήμονες αποφασίζουν ποιους άθλους θα επιτρέψουν να επιτελέσει η φύση και ποιους θα της απαγορεύσουν! Και βεβαίως, ο άθλος της «δωρεάν ενέργειας» είναι γι’ αυτούς μία φυσική αδυνατότητα – στάση που τηρεί και η οικονομική ολιγαρχία, η οποία πλουτίζει από τον έλεγχο της ενέργειας!

Αυτοκίνητα που τρέχουν με νερό αντί για βενζίνη; Μόνο ένας «τρελός» θα μπορούσε να ζητήσει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας! Τι θα γινόταν, άραγε, η βενζίνη; Πώς θα την πουλούσαν οι εταιρίες στο καταναλωτικό κοινό; Κι όμως, το 1979 ο Νεοζηλανδός εφευρέτης, Archie Blue, παρουσίασε δημόσια μία μηχανή που μπορούσε να κάνει οποιονδήποτε βενζινοκινητήρα να δουλεύει μόνο με νερό! Αυτόπτες μάρτυρες της Βασιλικής Αυτοκινητιστικής Λέσχης της Αγγλίας επιβεβαίωσαν τους ισχυρισμούς του ότι ένα αυτοκίνητο μπορούσε να διανύσει με αυτή τη συσκευή 160 χιλιόμετρα, με ένα γαλόνι νερό! Δεν ήταν, όμως, κάτι καινοφανές.

Η πρώτη επιβεβαιωμένη παρουσίαση μίας τέτοιας εφεύρεσης έγινε στο Ντάλας του Τέξας το 1934 και επιβεβαιώθηκε από εκατοντάδες θεατές στην Αγγλία.

Ακόμα, τη δεκαετία του ’50, ο Guido Franch κατέπληξε τους μηχανικούς αυτοκινήτων με μία χημική ουσία που επέτρεπε στο νερό να καεί όπως και η βενζίνη, με φανταστική απόδοση. Άλλοι, πάντως, μιλούν για απάτη. Ωστόσο, παρ’ όλες τις επιτυχείς παρουσιάσεις, καμιά από αυτές τις συσκευές δεν κυκλοφορεί σήμερα. Πώς θα μπορούσε, άλλωστε; Το απαγορεύουν οι νόμοι της Φυσικής και οι «νόμοι» των μεγάλων κατασκευαστικών εταιριών αυτοκινήτων. Πέρα από τον εκβιασμό και τον εκφοβισμό προκειμένου να εγκαταλείψουν τα σχέδια τους, ορισμένοι επιστήμονες έχουν αναγκαστεί να τα παραδώσουν υπό την απειλή θανάτου.

Απτό παράδειγμα αποτελεί η υπόθεση του Γερμανού φυσικού και εφευρέτη Wolfhart Willimczik, ο οποίος επινόησε τη δεκαετία του ’80 μία επαναστατική μηχανή που λειτουργούσε με περιστρεφόμενα έμβολα και θεωρείται ο ισχυρότερος, μέχρι τώρα, συμπιεστής. Δεν διαθέτει έδρανα, επομένως έχει μηδενική ή ελάχιστη τριβή, λειτουργώντας βασικά χωρίς λίπανση ακόμα και σε υψηλή πίεση. Παρόλα αυτά, η συσκευή απαγορεύτηκε και ο ίδιος φυλακίστηκε από τη μυστική αστυνομία (υπέστη γενικά διωγμούς από τις SSD/STASI/KGB και την BLKA, τη μυστική αστυνομία της Βαυαρίας). Στην υπόθεση εμπλέκεται και η δολοφονία ενός κινηματογραφιστή που κινηματογράφησε τη συσκευή.

Παραποίηση αποδεικτικών στοιχείων

Μία άλλη δημοφιλής μέθοδος για την κατάπνιξη νέων επαναστατικών εφευρέσεων είναι η παραποίηση των στοιχείων. Τον Μάρτιο του 1989, οι φυσικοί Stanley Pons και Martin Fleischman ανήγγειλαν ότι είχαν επιτύχει πυρηνική σύντηξη με ηλεκτροχημικό τρόπο. Μεγάλα αμερικανικά πανεπιστήμια (Caltech, MIT, Yale κ.λπ.) επανέλαβαν τα πειράματα των δύο επιστημόνων, αλλά ανέφεραν αρνητικά αποτελέσματα σε σχέση με τον ισχυρισμό τους περί «ψυχρής σύντηξης», κατηγορώντας τους για παρανόηση και κακής ποιότητας πειραματική εργασία (βλ. ΗΝ τ. 24, Ψυχρή Πυρηνική Σύντηξη).

Ο Eugene Mallove (δολοφονήθηκε με ξυλοδαρμό), βασικός επιστημονικός συντάκτης στο γραφείο ειδήσεων του ΜΙΤ, παραιτήθηκε από τη θέση του καταγγέλλοντας ότι τα υποτιθέμενα «μηδενικά αυτά πειράματα» είχαν πολλαπλά λάθη στα πειραματικά τους πρωτόκολλα, στην εκτίμηση των δεδομένων και την παρουσίαση τους. Όλα, στην πραγματικότητα, περιελάμβαναν στοιχεία έκλυσης μίας υπερβολικής θερμότητας, όπως ακριβώς απαιτούνταν από τους Fleischmann και Pons. Υπάρχουν στοιχεία ότι το ΜΙΤ παραποίησε σκόπιμα αυτά τα δεδομένα για να διαγραφεί η ένδειξη της υπερβολικής θερμότητας.

Η επίσημη αναφορά του ΜΙΤ άσκησε δραματική επίδραση στην αντίληψη πολλών επιστημόνων και δημοσιογράφων για την αδυνατότητα της ψυχρής σύντηξης. Οι περισσότεροι, ακόμα και σήμερα, δυσπιστούν ως προς τη δυνατότητα των πυρηνικών αντιδράσεων χαμηλής ενέργειας (LENR), παρότι αυτές έχουν πια επιβεβαιωθεί σε εκατοντάδες πειράματα.

Εκτός από την ψυχρή σύντηξη, το επιστημονικό κατεστημένο που διαχειρίζεται επί δεκαετίες τα κονδύλια της χρηματοδότησης, αντιδρά και εναντίον της νέας μεθόδου θερμής σύντηξης (Focus Fusion) υδρογόνου και βορίου, η οποία, αντίθετα από τη διερευνούμενη μέχρι τώρα πυρηνική σύντηξη δευτερίου και τριτίου, δεν δημιουργεί κανένα θανατηφόρο νετρόνιο, ενώ είναι αποδοτικότερη της δεύτερης.

Ωστόσο, η δωρεάν ενέργεια, το νερό ως καύσιμο, η ψυχρή σύντηξη, ακόμα και η ενέργεια από το κενό είναι «απαράδεκτοι» όροι που προκαλούν ανησυχία στη διεθνή οικονομική ελίτ, όπως κάθε τι που θα μπορούσε να συνδυαστεί με την απελευθέρωση από την ενεργειακή και οικονομική σκλαβιά.

Εξάλλου, παρόλο που το επιστημονικό ιερατείο σιχαίνεται και αφορίζει κάθε τι που σχετίζεται με ψυχικά ή παραφυσικά φαινόμενα, εναλλακτικές θεραπείες, UFO κ.λπ., ο Αμερικανικός Στρατός δεν επηρεάζεται καθόλου, αφήνοντας ελεύθερους τους δικούς του επιστήμονες να πειραματιστούν σε όλα τα προσφερόμενα. Στο πλαίσιο αυτό, η αμερικανική Πολεμική Αεροπορία διεξήγαγε τελευταία μία έρευνα για τέτοια «εξωτικά» θέματα, όπως οι τηλεμεταφορείς τύπου «Star Trek», οι διαστημικές σκουληκότρυπες και η ψυχική τηλεμεταφορά (http://paranormal.about. com/od/telekinesispsychokinesis /a/aall0804.htm και www.daviddarling.info/encyclopedia/P/ psychic_teleportation.html).

Όταν το περιοδικό USA Today ρώτησε γιατί η Αεροπορία ξόδεψε τόσα χρήματα για τέτοιες «περιθωριακές» μελέτες, ο εκπρόσωπος της, Ranney Adams, απάντησε ότι «εάν δεν αναποδογυρίσουμε τις πέτρες, δεν θα ξέρουμε ποτέ αν χάσαμε κάτι ή όχι» (2004, www.wintersteel.com/Sinth_Sense.html)! Αλλά και οι ιδιωτικές εταιρίες δείχνουν να ενδιαφέρονται για εναλλακτικά θέματα: η γνωστή αεροναυπηγική εταιρία Boeing ξοδεύει εκατομμύρια δολάρια για την έρευνα της αντιβαρύτητας (Cook, Ν. Boeing challenges the laws of physics. London Financial Times. July 29, 2002)- μίας… αίρεσης για τους πατέρες του επιστημονικού ιερατείου!

Καταπίεση της γνώσης ανα τους αιώνες

Το πρόβλημα της καταπίεσης των νέων ιδεών δεν είναι κάτι το καινούργιο. Είναι γνωστή η περιπέτεια του Γαλιλαίου, στις αρχές του 17ου αιώνα, και η δίωξη-φυλάκισή του ως αιρετικού, επειδή τόλμησε να πει ότι η Γη κινείται γύρω από τον Ήλιο! Είναι γνωστή, επίσης, η ιστορία των αδελφών Ράιτ, οι οποίοι πετούσαν επί ένα χρόνο με τη συσκευή τους στους αγρούς και κανένας επιστήμονας ή δημοσιογράφος δεν τους πίστευε. Σύμφωνα με τις επιστημονικές αυθεντίες της εποχής, ήταν αδύνατον να πετάξει μία μηχανή βαρύτερη από τον αέρα! Οι αδελφοί Ράιτ απηύδησαν με την αδιαφορία τους και τράβηξαν τελικά για την Ευρώπη…

Μεγάλα ονόματα και αυθεντίες του παρελθόντος έπεσαν σε τρομακτικά σφάλματα, προσπαθώντας να εμποδίσουν πρωτοποριακές ιδέες. Ο Αντουάν Λαβουαζιέ, πατέρας της σύγχρονης Χημείας, διαβεβαίωσε τους ακαδημαϊκούς ότι οι μετεωρίτες δε μπορούν να πέσουν από τον ουρανό, διότι δεν υπάρχει «καμιά πέτρα στον ουρανό»! Οι συνεχείς αναφορές των χωρικών αγνοήθηκαν, τα μουσεία και οι ιδιωτικοί συλλέκτες πίστεψαν τα λόγια του «μεγάλου επιστήμονα» και άρχισαν να πετάνε στα σκουπίδια τις «άχρηστες πέτρες» που διατηρούσαν μέχρι τότε στις συλλογές τους. Γι’ αυτό, άλλωστε, υπάρχουν ελάχιστα δείγματα μετεωριτών πριν από το 1790. Χρειάστηκε η επισταμένη μελέτη του Ernst Chladhi, στις αρχές του 1800, για να αποδειχθεί τελικά η αλήθεια.

Δρ.Florentin Smarandache: «Οι προδιαγεγραμμένοι επιστήμονες υφίστανται χλευασμό, προσβολές. συκοφάντηση, προσωπικές επιθέσεις, αρνήσεις βραβείων, υποτροφιών, υψηλών Θέσεων Κ.Ο.Κ. Τα πάντα τα διαχειρίζεται αυτή η διεθνής μαφία στην επιστήμη, που απορρίπτει κάθε διαφωνούντα επιστήμονα».

Ο Βρετανός γεωλόγος, Adam Sedgwick, γράφοντας στον Δαρβίνο για τη Θεωρία της Εξέλιξης, τον ενημέρωνε ότι γέλασε με τη καρδιά του, όταν άκουσε γι’ αυτή (www.eskimo.com/~billb/ supressl.html).

Επίσης, ο Γάλλος καθηγητής Φυσιολογίας, Pierre Pachet, έκρινε ως «γελοία μυθιστοριογραφία» τη θεωρία μικροβίων του Louis Pasteur (www.eskimo.com/~billb/supressl.htim).
Ο Θωμάς Έντισον έκανε την πρώτη επίδειξη του ηλεκτρικού λαμπτήρα του με την παντελή απουσία επιστημόνων, παρ’ όλες τις προσκλήσεις που έστειλε. Όπως του απάντησε ο σερ William Siemens, ο πιο διακεκριμένος τότε μηχανικός της Αγγλίας: «Ανακοινώσεις σαν αυτή πρέπει να αποδοκιμαστούν ως ανάξιες της επιστήμης και ως κακές για την πραγματική πρόοδο της». Ο ‘Εντισον δεν αποθαρρύνθηκε και, όταν πλέον καταξιώθηκε, εναντιώθηκε στο εναλλασσόμενο ρεύμα, το οποίο θεώρησε ως μία «ανόητη σπατάλη χρόνου» (www.eskimo.com/~-billb/supressl.htmI).

Πολλά μεγάλα ονόματα της επιστήμης αντιμετώπισαν στην εποχή τους με τυφλή προκατάληψη τις νέες, πρωτοποριακές ιδέες και εφευρέσεις, επικρίνοντας τες ως «γελοιότητες», «εξαπατήσεις» ή «φάρσες»! Ο επιστημονικός παρωπιδιομός, λοιπόν, δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Οφείλεται, μεταξύ άλλων, στον φόβο της άγνοιας, αλλά και σε κάτι πιο απλό: στην αντίδραση των περισσότερων ανθρώπων στο ενδεχόμενο να μάθουν κάτι καινούργιο και να «ξεμάθουν» αυτό που ήδη νομίζουν ότι γνωρίζουν πολύ καλά, όπως συμβαίνει με τους ηλικιωμένους: «Νεκρόν θεραπευειν ή γέροντα νουθετείν ταυτόν», έλεγαν οι αρχαίοι ‘Ελληνες.

Θεωρίες – ταμπού

Τα μεγαλύτερα ταμπού για το σύγχρονο επιστημονικό κατεστημένο, η αμφισβήτηση των οποίων απαγορεύεται ρητά είναι η Θεωρία της Ειδικής Σχετικότητας και η Θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης της σύγχρονης κοσμολογίας.

Η Ειδική Σχετικότητα στηρίζεται στο θεμελιώδες αξίωμα ότι η ταχύτητα του φωτός στο κενό παραμένει παντού σταθερή, για όλα τα μη επιταχυνόμενα συστήματα αναφοράς. Και όμως, το θεμελιώδες αυτό αξίωμα κινδυνεύει να καταρριφθεί μετά την καταγραφή, τον Σεπτέμβριο του 2007,4 λεπτών καθυστέρησης των φωτονίων που προέρχονταν από τον γαλαξία Markarian 501 (απέχει μισό δισεκατομμύριο έτη φωτός από τη Γη) από το τηλεσκόπιο ακτινών γάμα MAGIC, στο Λας Πάλμας των Καναρίων Νήσων (www.physics4u.gr/news/2007/scnews3030.html).

Όσον αφορά τη Θεωρία της Μεγάλης’Εκρηξης, αξίζει να σημειωθεί ότι, ουσιαστικά, αυτή δεν κάνει καμιά πρόβλεψη (το άμεσα αναμενόμενο από κάθε αποδεκτή επιστημονική θεωρία), αλλά προσαρμόζεται συνεχώς a posteriori στα δεδομένα, έτσι ώστε να συμφωνεί πάντα με αυτά. Υιοθετεί, λοιπόν, όλο και πιο παράξενες υποθέσεις, όπως η «διόγκωση», η «σκοτεινή ύλη» (ένα είδος ύλης που δεν μπορεί να ανιχνευθεί, αλλά που εντούτοις πρέπει να υπάρχει για να διασωθεί η θεωρία) και, τελευταία, η «σκοτεινή ενέργεια» (μία επίσης μη παρατηρήσιμη ποσότητα).

Όσο για την περίφημη «διαστολή του σύμπαντος», είναι πια ισχυρά αμφισβητήσιμη. Η μετατόπιση προς το ερυθρό του φάσματος του φωτός των μακρινών γαλαξιών δεν εξηγείται μόνο με την απομάκρυνση αυτών των γαλαξιών από εμάς, με μεγάλη ταχυτητα, άλλα και με πλείστες άλλες θεωρίες, όπως τη θεωρία του κουρασμένου φωτός, σύμφωνα με την οποία το φως χάνει ενέργεια κατά τη δίοδο του από τον διαστρικό χώρο.

Από την άλλη μεριά, ο διάσημος παλαίμαχος αστρονόμος, Halton Arp (που τελεί υπό δυσμένεια από το επιστημονικό κατεστημένο), έχει παρατηρήσει ζεύγη κβάζαρς σχετικά κοντά σε μας, που δίνουν όμως πολύ μεγάλες μετατοπίσεις προς το ερυθρό (και όφειλαν έτσι να είναι πολύ μακρύτερα), εμφανίζοντας νέες ανωμαλίες στη θεωρία.

Εκτός από τις βασικές αυτές θεωρίες, διακυβεύονται άμεσα ακόμα και οι περίφημοι «θεμελιώδεις νόμοι της φυσικής», όπως ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής, σύμφωνα με τον οποίο η ωφέλιμη ενέργεια αποσυντίθεται τελικά σε θερμότητα και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ξανά. Σε ένα σχετικά πρόσφατο έγγραφο με τίτλο Ένας Δαίμονας Στερεάς κατάστασης του Maxwell, οι φυσικοί D.P. Sheehan και A.R. Putnam, και ο μαθηματικός J.H. Wright έχουν προτείνει μία συσκευή ημιαγωγών που θα μπορεί να παράγει ωφέλιμη ενέργεια από τον θερμικό θόρυβο ενός ηλεκτρονικού κυκλώματος. Το εργαστηριακό μοντέλο τους αναμενόταν το 2007 και, λογικά, θα πρέπει να έχει κατασκευαστεί.

Το επιστημονικό ιερατείο καταλαβαίνει ότι οι συσσωρευμένες ανωμαλίες και αντιφάσεις των δογματικών θεωριών του γίνονται ολοένα και πιο απειλητικές. Αυτός είναι και ο λόγος που αμύνεται τόσο λυσσαλέα εναντίον των επίδοξων καταλυτών του περιγελώντας τους’ διότι, όπως λέει και το εκκλησιαστικό ρητό: «Μωραίνει ο Κύριος ον βούλεται απωλέσαι». Είναι η τελευταία αντίσταση πριν την πτώση. Πλησιάζει πλέον το τέλος – όχι όμως της Φυσικής όπως νομίζουν ορισμένοι, αλλά του κατεστημένου δόγματος!

Ιωάννης Πηλιούνης, Hellenic Nexus


© TherapyWave.eu | Source

 

SeeNoEvil1_