Του Νάσου Παπαδόπουλου | ©TherapyWave.eu

Αν και κάθε χρόνο, τέτοια εποχή τα ΜΜΕ εκθειάζουν την γιορτή των ταυρομαχιών, φέτος, την Κυριακή 10 Ιουλίου 2016 εξελίχθηκε κάτι πολύ ιδιαίτερο όσον αφορά τις παραδοσιακές ταυρομαχίες της Ισπανίας. Μετά από 30 ολόκληρα χρόνια, ταυρομάχος τραυματίζεται θανάσιμα από την ίδια του την «αγάπη». Όσο «αγάπη» βέβαια μπορεί να χαρακτηριστεί μια παράδοση που έχει  απώτερο σκοπό την θανάτωση ενός ταύρου μπροστά στα γουρλωμένα μάτια των θεατών κραυγάζοντας ιαχές θαυμασμού προς τον Ματαντόρ.

Στην Αρχαία Ελλάδα υπήρχαν τα γνωστά «Ταυροκαθάψια», οι νέοι έδειχναν το θάρρος, την φυσική τους κατάσταση αλλά και το ψυχικό σθένος μπροστά σε αυτό το επιβλητικό πλάσμα αποτελούμενο από πολλά κιλά μυϊκής μάζας. Έν αντιθέσει με τις ταυρομαχίες όπου ο ταύρος θανατωνόταν, τα Ταυροκαθάψια ήταν άθλημα της μινωικής εποχής, στο οποίο ο αθλητής εκτελούσε άλματα πάνω από τον ταύρο.

 

100_7080

 

Αν και η ταυρομαχία είναι ένα «άθλημα» που εμφανίζεται σε περιοχές της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Νότιας Γαλλίας, ιστορικά, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, η ταυρομαχία έχει την ρίζα της στην λατρεία του Μίθρα, που είχε σύμβολο τον ταύρο καθώς και στην προϊστορική λατρεία τους ενώ συνδέεται και με την Αρχαία Ρώμη που η ταυρομαχία ήταν ένα στάδιο προθέρμανσης πριν τη μονομαχία.

Μετά την επιγραμματική ιστορική αναφορά ας επανέλθουμε στο σήμερα και το πώς διαδραματίζεται και εξελίσσεται κάθε χρόνο αυτή η φιέστα και πόσο περισσότερο φέτος που είχε και τόσο δυσάρεστη εξέλιξη. Από την μία μεριά οι υπέρμαχοι του εθίμου το προστατεύουν με νύχια και με δόντια αυτό που από γενιά σε γενιά μεταφέρθηκε στο σήμερα και από την άλλη οι φιλοζωικές οργανώσεις και λοιποί να εναντιώνονται για την τρόπο διεξαγωγής του, την κακομεταχείριση των ζωών κλπ.

Όπως είναι αναμενόμενο σε τέτοιου είδους «αθλήματα» οι απώλειες είναι και από τις δυο πλευρές. Φέτος το τραγικό τέλος του νεαρού ταυρομάχου μέσα στην αρένα και ο τρόπος αντιμετώπισης του συμβάντος, εγείρει πάρα πολλές σκέψεις για την ιδιοσυγκρασία του σημερινού ανθρώπου και πως αντιμετωπίστηκε από τα κοινωνικά δίκτυα – τον ψηφιακό καθρέπτη της κοινωνίας μας.

Πως γίνεται λοιπόν ο άνθρωπος που αυτοχαρακτηρίζεται «ανώτερο ον» με την ανώτερη συνείδηση και συλλογική σκέψη, έτσι τουλάχιστον ευελπιστεί πως θα εξελιχθεί, να έχει τέτοια συμπεριφορά απέναντι στο ίδιο του το είδος; Πως γίνεται να λυπάται από την μία τον ταύρο και να «πονάει» μαζι του και συγχρόνως να βγάζει τόσο μένος εναντίων του άτυχου άντρα, εμπλουτισμένο με την ενέργεια της ικανοποίησης, «Οδόντα αντί οδόντος».

«Καλά να πάθει…», «Ο ταύρος πήρε την εκδίκηση του…» είναι μερικά από τα σχόλια που ξεστομίζονται! Μία ψυχική ικανοποίηση που εκδηλώνεται και αποτυπώνεται μέσω του θάνατου ενός ανθρώπου ο οποίος χάνει την ζωή του από ένα φυλακισμένο ζώο που παλεύει για την ζωή του. Με τρομάζει τόσο πολύ που αυτομάτως διαβάζοντας όλα αυτά εκεί έξω, ξεπετάγεται μία εικόνα απείρου αντίθεσης. Ζώα να παίρνουν την εκδίκησή τους με αγώνες «ανθρωπομαχιών» όπως και εικόνες από την «Η φάρμα των ζώων» του Όργουελ.

Δεν γνωρίζω τι είναι πιο λυπηρό. Το καημένο ζωντανό που η μοίρα του -όπως και κάθε ένα από αυτά- ήταν προδιαγεγραμμένη από κάποιο «ανώτερο ον», ο αχρείαστος θάνατος ενός νέου ανθρώπου μπροστά στα χιλιάδες ματιά των θεατών της φιέστας ή το μένος που βγήκε εναντίων του άτυχου Ματαντόρ;

Δεν χρειάζεται μακρηγορία δημιουργώντας και αναπλάθοντας εικόνες αίματος είτε από την μία είτε από την άλλη μεριά, αφού δεν είναι και αυτός ο σκοπός του άρθρου. Ο σκοπός είναι να μας βάλει να σκεφτούμε, που οδηγείται αυτή η κοινωνία που βιώνουμε εμείς και μεγαλώνουν οι μελλοντικοί πολίτες της όταν έχει τέτοιου είδους ακραίες συμπεριφορές όπως την χαιρεκακία!

Πως μπορεί η αντίληψη της μάζας να μετατραπεί από εγωιστικά αυτοκαταστροφική σε συλλογικά δημιουργική; Πως θα μπορέσει να αποβάλλει, αν όχι όλο, το μεγαλύτερο μέρος του τεχνητά κατασκευασμένου θυμού που έχει συσσωρευτεί μέσα της; Όντας κλεισμένη πρώτα ψυχικά αλλά και σωματικά μέσα στα κουτιά των πόλεων και της προδιαγεγραμμένης πραγματικότητας, αρχίζει να κανιβαλίζει αδιαφορώντας για τις συνέπειες…

Θα κλείσει αυτό το άρθρο με ένα απόσπασμα από το βιβλίο «Οι επικυρίαρχοι» του Άρθρουρ Κλάρκ που ίσως βάλει την συνείδηση αρκετών εκεί σε άλλη τροχιά…

«Αυτή ήταν η μόνη φορά που ο Καρέλλεν θύμωσε: «Μπορείτε να σκοτώνετε ο ένας τον άλλον αν το θέλετε» – έλεγε η διαταγή- «κι αυτό είναι υπόθεση δική σας. Αν όμως σκοτώσετε τα ζώα με τα οποία μοιράζεστε τον κόσμο αυτό, τότε θα δώσετε λόγο σε μένα.» Κανείς δεν ήξερε τι θα έκανε ο Καρέλλεν για να επιβάλει τη διαταγή του. Δεν χρειάστηκε να περιμένουν για πολύ. 

Η Πλάζα ντε Τόρος ήταν γεμάτη, όταν οι ταυρομάχοι και οι συνοδοί τους έκαναν την επίσημη είσοδό τους στην αρένα. Το πλήθος χαιρετούσε τους ευνοούμενους όπως είχε κάνει εκατοντάδες φορές. Κι όμως, εδώ και εκεί υπήρχαν πρόσωπα ανήσυχα στραμμένα στον ουρανό, στο ασημένιο σκάφος του Καρέλλεν που ήταν 50 χιλμ. πάνω από τη Μαδρίτη.

Οι πικαντόρες πήραν τις θέσεις τους και ο ταύρος μπήκε ρουθουνίζοντας στην αρένα. Τα τρομαγμένα άλογα βγήκαν στο φως, καθώς οι καβαλάρηδες τα κέντρισαν να συναντήσουν τον ταύρο. Η πρώτη λόγχη έλαμψε στον ήλιο -χώθηκε στο κρέας του ταύρου- και τότε την ίδια στιγμή, ακούστηκε ένας ήχος που δεν είχε ξανακουσθεί ποτέ πριν στη Γη. Ήταν ο ήχος που έκαναν δέκα χιλιάδες άτομα που ούρλιαζαν από τον πόνο της ίδιας πληγής με αυτήν που είχε ο ταύρος- δέκα χιλιάδες άτομα, που όταν συνήλθαν από το σοκ βρήκαν ότι δεν είχαν πάθει απολύτως τίποτα. Αυτό όμως ήταν το τέλος αυτής της ταυρομαχίας, αλλά και το τέλος όλων των ταυρομαχιών.»

Νάσος Παπαδόπουλος


©TherapyWave.eu

People protest against bull runs beside the bull ring a few days ahead to beginning the famous San Fermin Fiestas, in Pamplona northern Spain, Saturday, July 4, 2015. On July 6, the San Fermin festival will begin with the ''txupinazo'' , the opening ceremony with people participating in bull runs, music and dance, through the old street of the city. (AP Photo/Alvaro Barrientos)

People protest against bull runs beside the bull ring a few days ahead to beginning the famous San Fermin Fiestas, in Pamplona northern Spain, Saturday, July 4, 2015. On July 6, the San Fermin festival will begin with the ”txupinazo” , the opening ceremony with people participating in bull runs, music and dance, through the old street of the city. (AP Photo/Alvaro Barrientos)