© TherapyWave.eu

Μία Συνέντευξη του  Έρικ Σμυρναίου στον Παναγιώτη Κάρδαρη για το ©TherapyWave.eu 

Φίλτατε Έρικ, είναι χαρά μου που για ακόμη μία φορά σε έχω στην καρέκλα της… ανάκρισης  και αφού σε κεράσαμε τον ορό της αλήθειας είμαστε έτοιμοι να διεισδύσουμε στα άδυτα του νου σου για να ανακαλύψουμε εκεί ποιος ξέρει; Ένα κλειδί; Μία πόρτα που οδηγεί σε έναν άλλο κόσμο; Παράλληλο και απείρως πιο ενδιαφέροντα από την πεζή πραγματικότητα; Όπως και να έχει σε ευχαριστούμε, τόσο εγώ όσο και οι αναγνώστες μας, που μας παραχωρείς ένα μέρος του χρόνου σου αλλά και του εαυτού σου και είσαι έτοιμος για άλλη μια φορά να απαντήσεις στις ερωτήσεις μας.

Ε.Σ: Σας ευχαριστώ και εγώ για το ευγενικό ενδιαφέρον σας, είναι χαρά μου που μου δίνετε την ευκαιρία να μοιραστώ με τους αναγνώστες σας ένα μέρος του  δικού μου «κόσμου» έμπνευσης.

Π.Κ:  Έρικ, πάει καιρός από την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε για διαδικτυακή συνέντευξη και κρίνοντας από το ως τώρα έργο σου θα έλεγα ότι είσαι ένας πολυγραφότατος συγγραφέας και αρθρογράφος. Πόσο δύσκολο είναι να είσαι συγγραφέας  σε μια εποχή που πληθώρα βιβλίων κατακλύζουν την αγορά λόγω της μόδας της αυτοέκδοσης;

Ε.Σ: Θα έλεγα ότι η υπερπαραγωγή βιβλίων που χαρακτηρίζει τις μέρες μας είναι ένα θετικό φαινόμενο. Αποτελεί καρπό της δημιουργικότητας ενός μεγάλου αριθμού συμπολιτών μας οι οποίοι επιλέγουν να θυσιάσουν τον ελεύθερο χρόνο τους-που δεν αποκλείεται να είναι λιγοστός-στο βωμό ενός χρονοβόρου και απαιτητικού έργου όπως είναι η συγγραφή ενός βιβλίου. Η εξάπλωση των αυτοεκδόσεων, σίγουρα, κάνει πιο εύκολη την έκδοση κάποιου βιβλίου που σε καιρούς, όχι και τόσο μακρινούς, έπρεπε να περάσει από την κρησάρα ενός ολιγοπωλίου, «καταξιωμένων», δηλαδή εμπορικά επιτυχημένων εμπορικών οίκων, οι οποίοι δεν ενθάρρυναν την ποικιλομορφία και τους συγγραφικούς πειραματισμούς, καθώς δεν ήταν διατεθειμένοι να  ριψοκινδυνεύσουν τις επενδύσεις τους εκδίδοντας βιβλία που δεν απευθύνονταν σ’ ένα «εξασφαλισμένο», αριθμητικά, αναγνωστικό κοινό.

Οι αυτοεκδόσεις αντίθετα, προσφέρουν ένα δρόμο διαφυγής από αυτούς τους περιορισμούς. Αποτελούν εξάλλου, σε μεγάλο βαθμό, γέννημα της τρέχουσας οικονομικής κρίσης αλλά και της τεχνολογικής ανάπτυξης των ημερών μας, καθώς πολλοί νέοι συγγραφείς ανακαλύπτουν ότι ούτε μπορούν ούτε θέλουν αλλά ούτε και τους είναι πλέον αναγκαίο να ικανοποιούν τις συχνά παράλογες απαιτήσεις μεγαλοεκδοτών, εφόσον μάλιστα υπάρχει πια  η δυνατότητα να προωθούν το έργο τους διαδικτυακά, με μικρά έξοδα και μεγάλη αποτελεσματικότητα. Η αρνητική πλευρά αυτού του φαινόμενου-γιατί πάντα υπάρχει και μια αρνητική πλευρά-για έναν φιλόδοξο συγγραφέα είναι ότι προκύπτει ένας σημαντικός κορεσμός της αγοράς του βιβλίου, εξαιτίας της υπάρχουσας υπερπροσφοράς, γεγονός που καθιστά την αναγνωρισιμότητα και την αναγνωσιμότητα του  έργου του δυσκολότερη.

Από την άλλη βέβαια, καλό είναι να έχει ξεκαθαρίσει κάποιος, μέσα του πρωτίστως, πριν ασχοληθεί με τη συγγραφή βιβλίων, για ποιό λόγο επιθυμεί να καταπιαστεί με αυτήν την δύσκολη και πολλές φορές γλυκόπικρη ασχολία. Στη δική μου περίπτωση για παράδειγμα, η συγγραφή λειτουργεί ως δίοδος εκτόνωσης και ικανοποίησης μιας εσωτερικής ανάγκης που έχει να κάνει με την προσπάθειά μου να κατανοήσω τον κόσμο που με περιβάλλει. Τα βιβλία μου είναι το αποτέλεσμα ενός εσωτερικού διαλόγου, ανάμεσα στο τι είναι αποδεκτό ότι υπάρχει, στο τι θα μπορούσε να υπάρχει (ή να υπάρξει) και στο ποιες θα μπορούσαν να είναι οι επιπτώσεις μιας τέτοιας παραδοχής στον τρόπο που αντιλαμβάνομαι την πραγματικότητα. Κάτω από αυτό το πρίσμα, η εκδοτική επιτυχία είναι σίγουρα ευπρόσδεκτη, αλλά θεωρώ ότι δεν αποτελεί το κύριο  κίνητρο που με ωθεί στο  να γράφω. Επομένως, μάλλον καλωσορίζω την πληθώρα των βιβλίων που πλημμυρίζουν την σημερινή αγορά καθώς παρατηρώ ότι χαρακτηρίζεται από μια πολυχρωμία που δεν υπήρχε παλαιότερα. Και φυσικά, πολυχρωμία σημαίνει πολλές καινούργιες και ενδιαφέρουσες ιδέες!

Π.Κ: Κοιτώντας κανείς τόσο τα βιβλία σου όσο και τα άρθρα σου θα παρατηρήσει το ενδιαφέρον του Έρικ Σμυρναίου, τόσο για την επιστήμη όσο και για τον αλλόκοσμο. Πόσο πιστεύεις ότι ταιριάζει ο ορθολογισμός της επιστήμης με την «άλλη» ματιά του μυστηριακού στοιχείου; Μπορεί να υπάρξει ένα πάντρεμα αυτών των δύο;

Ε.Σ: Υποψιάζομαι πως αυτό ήδη συμβαίνει. Οι καταιγιστικές επιστημονικές ανακαλύψεις των ημερών μας ήδη ανατρέπουν τις συμβατικές αντιλήψεις που έχουμε υιοθετήσει ως προς τι είναι η πραγματικότητα. Πάρτε για παράδειγμα το αναμφισβήτητο πλέον γεγονός της ύπαρξης αμέτρητων εξωπλανητών που βρίσκονται στο  γαλαξία μας. Πριν από είκοσι μόλις χρόνια μια τέτοια ιδέα ανήκε καθαρά στο χώρο της επιστημονικής φαντασίας.
Αναλογιστείτε πόσο εξωφρενικές θα ακουγόταν στα αυτιά ενός ανθρώπου του 19ου αιώνα οι σημερινές προτάσεις της κβαντομηχανικής και πώς ιδέες όπως η ύπαρξη παράλληλων σύμπαντων ή της δυνατότητας τηλεμεταφοράς πληροφοριών και αντικειμένων στο, όχι και τόσο, μακρινό μέλλον, αρχίζουν και αποτελούν τμήματα μιας καινούργιας πραγματικότητας που μόλις τώρα αναδύεται.

Φαντάζομαι λοιπόν ότι μια σύζευξη ή μια αλληλοσυμπλήρωση, αυτών των δυο αταίριαστων και αντίθετων-φαινομενικά-κόσμων, της «ορθολογιστικής» επιστήμης και του «αλλόκοσμου», είναι αν όχι αναπόφευκτη, σίγουρα αναγκαία για την εξέλιξη του ανθρώπινου πνεύματος! Εξάλλου, οι σύγχρονες επιστημονικές θεωρίες είναι πλέον τόσο εξελιγμένες και απελευθερωμένες από την συμβατική λογική της καθημερινότητας, που μπορούν πολύ εύκολα να ερμηνεύσουν μια πληθώρα «μεταφυσικών» φαινόμενων. Για παράδειγμα, αναλογιστείτε τις ομοιότητες ανάμεσα στο φαινόμενο «quantum entanglement» και της τηλεπάθειας…

Π.Κ.: Το πόσο σε ελκύει η επιστημονική φαντασία μπορεί να το δει κανείς από το τρίτο στη σειρά βιβλίο σου, «Η Εκδίκηση της Κασσάνδρας» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Άλλωστε».  Τι είναι αυτό που σου ενισχύει αυτό το ενδιαφέρον και τι προσδοκάτε από τη νέα επιστήμη που αναπτύσσεται ραγδαία και κάνει συνεχώς άλματα προς το μέλλον;

Ε.Σ.: Στην «Εκδίκηση της Κασσάνδρας» που είναι μια συλλογή μελλοντολογικών διηγημάτων, προσπάθησα να εκφράσω τους φόβους και τις ελπίδες μου. Φόβοι και ελπίδες που αφορούν ένα μέλλον που πλησιάζει ολοταχώς και που θα είναι τεχνοκρατικό. Επειδή τα περισσότερα από αυτά έχουν ως σημείο αναφοράς την Ελλάδα, η κοινωνία της οποίας χαρακτηρίζεται από έντονο συντηρητισμό και μια ιδιότυπη τεχνοφοβία που έχει θρησκευτικές ρίζες, είναι απαισιόδοξα. Ωστόσο, δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι η ραγδαία επιστημονική ανάπτυξη των ημερών μας προσφέρει για πρώτη φορά τη δυνατότητα στο ανθρώπινο είδος να υπερβεί τον εαυτό του και να μεταμορφωθεί σε μια μετανθρώπινη μορφή ζωής η οποία θα έχει νικήσει τους εφιάλτες της αρρώστιας και του θανάτου και θα εξαπλωθεί στο σύμπαν νικηφόρα, με τη βοήθεια υπερ-ευφυών μηχανών που θα αναπτύξουν τις δυνατότητες της πέρα από κάθε σημερινή φαντασία. Πιστεύω ότι αυτό το ένδοξο μέλλον αποτελεί μονόδρομο αλλά φυσικά η υλοποίηση του θα είναι δύσκολη και περιπετειώδης και γεμάτη από απροσδόκητες εκπλήξεις και δυσκολίες που θα κάνουν την όλη διαδρομή πάρα πολύ ενδιαφέρουσα.

Π.Κ.: Πιστεύεις ότι  η, ολοένα και αυξανόμενη, άνοδος των ανακαλύψεων των θετικών επιστημών, ελευθερώνει και διευκολύνει τον άνθρωπο ή τελικά η φύση του ανθρώπου υπερισχύει και η χρήση των επιτευγμάτων της επιστήμης λαμβάνει αρνητικό πρόσημο; Θα μπορούσε τελικά όλη αυτή η επανάσταση των νέων ανακαλύψεων να οδηγήσει, αντί σε μέλλον ευημερίας, σε ένα δυστοπικό αύριο;

Ε.Σ.: Πιστεύω ότι η τεχνολογική ανάπτυξη και οι επιστημονικές ανακαλύψεις, που σίγουρα αλλάζουν εντελώς τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούμε και αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο, επενεργούν επάνω μας ως μια δαμόκλεια σπάθη που μας εξωθεί στο να εξελιχθούμε συνειδησιακά. Είναι ένας αδυσώπητος αγώνας, ένας αμείλικτος αγώνας δρόμου που έχει ως τελικό βραβείο την επιβίωση και την εξέλιξη του είδους μας, ενώ κάθε αποτυχία τιμωρείται με την προοπτική του ολοκληρωτικού αφανισμού. Η ανάπτυξη της πυρηνικής τεχνολογίας για παράδειγμα, που ήλθε ως αποτέλεσμα της προόδου της επιστήμης της Φυσικής, οδήγησε στη δημιουργία χιλιάδων πυρηνικών όπλων αλλά και στην εξάπλωση ενός παγκόσμιου φιλειρηνικού κινήματος καθώς και στο κίνημα της οικολογίας που ήδη αλλάζει τον τρόπο που ζούμε. Η ανάπτυξη της διαστημικής τεχνολογίας  είχε ως αποτέλεσμα, για πρώτη φορά στην καταγεγραμμένη ιστορία του είδους μας, να δούμε τη Γη από μακριά, ως ένα πανέμορφο, ευάλωτο και μικρό κόσμημα που αιωρείται στο κοσμικό χάος. Η πλήρης επίδραση αυτής της συνειδητοποίησης στο συλλογικό ασυνείδητο της ανθρωπότητας δεν έχει γίνει ακόμα αντιληπτή!

Π.Κ.: Mια και πριν αναφέραμε τη λέξη μέλλον, σε γοητεύουν τα ταξίδια στο χρόνο, είναι για σένα ένα θέμα έμπνευσης, όπως για τόσους άλλους συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας στο παρελθόν;

Ε.Σ.: Ναι, και μάλιστα πολύ. Οι πιθανές επιπτώσεις και οι επιπλοκές που μπορεί να προκαλέσει ένα χρονοταξίδι είναι ένα υπέροχο πεδίο εξερεύνησης, γιατί ανατρέπουν πολλά από αυτά που θεωρούμε αυτονόητα και οδηγούν σε πολύ διασκεδαστικά-συχνά-συμπεράσματα. Στο διήγημα μου με τίτλο «Ο Γιάννης και ο Διάβολος», όπου περιλαμβάνεται στη συλλογή «αστυμαγικών» διηγημάτων «Η κυρά της πόλης»,  ο ήρωας μου ταξιδεύει στο παρελθόν στα πλαίσια μιας συμφωνίας που έχει κάνει με τον άρχοντα του σκότους. Οπλισμένος με τη σοφία που του έχει χαρίσει η όμορφη και μεστή ζωή που ήδη έχει ζήσει, βρίσκει το νεότερο εαυτό του και τον ωθεί στο να κάνει την επιλογή που θα τον οδηγήσει στην ευτυχία.

 

surreal_world_by_matchack-d63oxty

 

Π.Κ.: Τελευταία παρατηρώ ότι αυξήθηκε, ύστερα επιτέλους από δεκαετίες, η γοητεία που ασκεί το διάστημα, η οδός των αστεριών και τα μυστήρια του σύμπαντος, στο μέσο άνθρωπο.. Αυτό προήλθε, εν πολλοίς, από τις τελευταίες, μεγάλες και ιστορικές ανακαλύψεις του διαστήματος μέσω του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Χαμπλ. Πιστεύεις ότι αυτό το αυξημένο ενδιαφέρον θα αναζωπυρώσει την φανταστική λογοτεχνία που έχει να κάνει με το διάστημα και την εξωγήινη ζωή, ότι θα φέρει μια λογοτεχνική επανάσταση σε αυτόν τομέα αντίστοιχη με αυτήν που έγινε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του μεσοπολέμου και μετά;

Ε.Σ.: Πιστεύω πως ναι. Η αναζωπύρωση που αναφέρεις αποτελεί ένα από τα πιο ελπιδοφόρα γεγονότα των ημερών μας. Μάλιστα, φαίνεται να κάνει την εμφάνισή του σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή της ιστορίας του ανθρώπου. Μοιάζει να είναι το προϊόν κάποιου απόκρυφου μηχανισμού συλλογικής ομοιόστασης που ενεργοποιείται κάθε φορά που η επιβίωση του ανθρώπου απειλείται. Εξάλλου, ήταν η έξαρση της λογοτεχνίας της επιστημονικής φαντασίας στα χρόνια του μεσοπολέμου που ενέπνευσε, τους ανήλικους τότε, μελλοντικούς επιστήμονες-στελέχη του διαστημικού προγράμματος Apollo να γίνουν οι πρωτεργάτες της κατάκτησης του διαστήματος και να μας οδηγήσουν στην πρώτη προσελήνωση. Δεν αποκλείεται λοιπόν, η σύγχρονη αναβίωση των διαστημικών οραμάτων που είχαν ατονίσει για κάποια χρόνια, να γαλουχήσει μια μελλοντική γενιά πρωτοπόρων που αυτή τη στιγμή βλέπουν ταινίες και διαβάζουν βιβλία για τα θαύματα που υπάρχουν εκεί έξω και μας περιμένουν να τα εξερευνήσουμε.

Π.Κ.: Γενικά στα βιβλία σου, μέσα και από τη μοναδική σου έμπνευση, επιλέγεις μοτίβα που  «διδάσκουν» τον αναγνώστη ή ανήκεις στη σχολή της «ελεύθερης», από διδάγματα, γραφής;

Ε.Σ.:  Αντιπαθώ την «στρατευμένη» τέχνη. Κάθε φορά που η δημιουργικότητα του ανθρώπου χρησιμοποιήθηκε για την προώθηση κάποιων ιδεολογικών ή πολιτικών στόχων, το αποτέλεσμα που προέκυψε ήταν η ευτέλεια του παραγόμενου προϊόντος που ακόμα και αν για κάποια χρονική περίοδο χρησιμοποιήθηκε ως σημείο αναφοράς για κάποια συγκεκριμένη εποχή, τελικά εξευτελίστηκε από τη στείρα επανάληψη και την μικροπολιτική εκπόρνευση του. Στη σημερινή Ελλάδα της πολιτισμικής στην ουσία της κρίσης, αυτό το φαινόμενο είναι πολύ χαρακτηριστικό. Θεωρώ ότι ένας δημιουργός, δηλαδή κάποιος που πασχίζει να φέρει κάτι καινούργιο σε αυτόν τον κόσμο, πρέπει να βυθίζεται στα βαθύτερα στρώματα της συνείδησής του, να έρχεται σε επαφή με ενδόμυχους φόβους και ελπίδες και να προσπαθεί να τους εκφράσει κατά τρόπο όσο γίνεται πιο αυθεντικό, και σίγουρα χωρίς την έπαρση του «δάσκαλου.»

Π.Κ.: Σε κάθε περίπτωση τι είναι για σένα η «πένα», το ταλέντο της γραφής, για μένα παράδειγμα είναι πύλη και δρόμος, πύλη για έναν άλλο κόσμο, παράλληλο, πραγματικά φανταστικό και φανταστικά πραγματικό, για τον Έρικ Σμυρναίο, όμως τι είναι; Μου αρέσει, όπως θα έχεις καταλάβει να ανοίγω λίγο τις γρίλιες του νου σου και να κρυφοκοιτάζω μέσα στο μυαλό σου, που σημαίνει ότι θεωρώ ότι έχεις έναν ενδιαφέροντα νοητικό κόσμο. (Την ερώτηση συνοδεύει ένα πλατύ χαμόγελο)

Ε.Σ.: Όπως ανέφερα προηγουμένως, για μένα η συγγραφή λειτουργεί περισσότερο ως δημιουργική διέξοδος. Είναι ένας μηχανισμός εκτόνωσης που μου επιτρέπει να εκφράσω τις ανησυχίες τους φόβους, τα όνειρα και τις προσδοκίες μου ως προς την πραγματικότητα αλλά και ως προς αυτό που θα μπορούσε να είναι η πραγματικότητα. Ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν έχω αποφασίσει ακόμα, από πολύ μικρή ηλικία βίωνα έναν πολύ έντονο ονειρικό κόσμο, κάτι που εξακολουθεί να με χαρακτηρίζει. Αυτή μου η ιδιομορφία με τροφοδοτεί με πολλές ενδιαφέρουσες εικόνες και ατμόσφαιρες τις οποίες προσπαθώ, με κάποια επιτυχία, θέλω να ελπίζω, να απεικονίσω στα κείμενά μου. Το αποτέλεσμα των προσπαθειών μου φυσικά, έχει δικαίωμα να κρίνει μόνο ο αναγνώστης τους!

Π.Κ.: Ονόματα Κοσμολόγων, που έχουν ασχοληθεί με την Κβαντική Φυσική και την έλευση μιας νέας τεχνολογικής πραγματικότητας που θα αλλάξει το πρόσωπο του κόσμου, όπως ο γνωστός Μίκιο Κάκου, έχουν επηρεάσει την σκέψη και τη γραφή σου; Γενικά η κοσμολογία και οι υποθέσεις της για το «αύριο» σε γοητεύει, είναι για σένα  μία πηγή έμπνευσης;

Ε.Σ.: Πιστεύω ότι οι προοπτικές που μας προσφέρει η νέα τεχνολογική πραγματικότητα, η οποία  χτίζεται γύρω μας, με αλματώδεις ρυθμούς, είναι τόσο ασύλληπτες που δύσκολα θα μπορούσε κανείς να αντισταθεί στη γοητεία τους. Θεωρώ ότι το ανθρώπινο είδος στο πολύ άμεσο μέλλον πλησιάζει σε ένα «σημείο μοναδικότητας» ένα «singularity point» όπου θα τελεστεί η ολοκληρωτική του μετάλλαξη σε μια νέα μορφή ζωής από την οποία δεν θα υπάρχει επιστροφή. Νιώθω μεγάλη ανυπομονησία και περιέργεια για αυτό το επικείμενο γεγονός, ίσως μάλιστα κάτι τέτοιο να αποτυπώνεται στα κείμενα μου.

Π.Κ.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Άλλωστε» το τέταρτο κατά σειρά βιβλίο σας με τον  τίτλο «Κθούλου Φτου-νγκ!» το οποίο ομολογώ ότι μου έκανε αρκετά καλή εντύπωση, η κωμικά δοσμένη καθημερινότητα η οποία εμπλέκεται  με τον τρόμο του μύθου των Μεγάλαιων Παλαιών, αφήνει μια ευχάριστη νοητική επίγευση στον αναγνώστη. Αλήθεια τι είναι για εσένα οι Μεγάλοι Παλαιοί και γενικότερα ο «Μύθος του Νεκρονόμικον»;  Είναι απλά μια ιστορία φρικαλέας φαντασίας ή κάτι περισσότερο από αυτό;

Ε.Σ.:  Η Ιστορία πίσω από τη συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου  είναι αρκετά ασυνήθιστη. Πριν από δυο χρόνια περίπου, μέσα από μια σειρά αναπάντεχων συμπτώσεων, συγχρονικοτήτων θα μπορούσε να πει κανείς, μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω έναν αριθμό άσχετων μεταξύ τους ανθρώπων οι οποίοι βίωσαν κάποιες αλλόκοτες συνειδησιακές «καταστάσεις» στην περιοχή που αναφέρω στο συγκεκριμένο βιβλίο, δηλαδή στον Φλοίσβο του Παλαιού Φαλήρου. Οι παραπάνω εμπειρίες είχαν μια αρκετά «Λαβκραφτική» ποιότητα. Αυτό το γεγονός σε συνδυασμό με το ότι εκείνη τη χρονική περίοδο διάβαζα κάποιες μελέτες σχετικά με το έργο του Χ.Φ. Λάβκραφτ μου έδωσαν τον έναυσμα να γράψω το βιβλίο, το οποίο έχει ωστόσο και ένα έντονο στοιχείο φαρσοκωμωδίας στην πλοκή του.  Κάτι που, εν τέλει,  λειτούργησε σε προσωπικό επίπεδο ως μέθοδος ψυχικής αυτοάμυνας ενάντια στην επιρροή του όλου φαινόμενου. Όσοι έχετε διαβάσει τα έργα του Χ.Φ. Λάβκραφτ, (καλές μεταφράσεις κυκλοφορούν στα Ελληνικά από το Γιώργο Μπαλάνο και τις Εκδόσεις Locus-7), θα έχετε ίσως προσέξει ότι έχουν την παράδοξη ικανότητα να επηρεάζουν το μυαλό του αναγνώστη κατά τρόπους απροσδόκητους και ασυνήθιστους. Ίσως λοιπόν οι «Μεγάλοι Παλαιοί» να υπάρχουν σε κάποια απόκρυφη  εκδοχή της πραγματικότητάς και ίσως να επηρεάζουν με τον τρόπο τους τη δική μας καθημερινότητα. Εξάλλου, ποιος θα μπορούσε να αποκλείσει εντελώς την πιθανότητα, το αυξανόμενο χάος και η αβεβαιότητα που εκφράζουν τη σύγχρονη εποχή, να μην οφείλονται και στη δική τους παρουσία;

Π.Κ.: Η Φανταστική Λογοτεχνία είναι ένας κλάδος που αναπτύσσεται σε παγκόσμια κλίμακα, ειδικά μετά την εμφάνιση του Lord Of The Rings στη μεγάλη οθόνη. Πιστεύεις ότι σήμερα, ο χώρος οδηγείται σε ένα κορεσμό από την υπερσυγγραφή διηγημάτων, συλλογών και τριλογιών, σε Ελλάδα και Εξωτερικό, που λίγο πολύ έχουν το ίδιο concept ή  ότι αυτό τελικά οδηγεί την λογοτεχνία του φανταστικού ακόμα παραπέρα, ότι δηλαδή την εξελίσσει.

Ε.Σ.:  Πιστεύω ότι μέσα από όλη αυτή την υπερπαραγωγή θα προκύψουν κάποιες καινούργιες ιδέες που θα ανοίξουν νέους δρόμους για τη λογοτεχνία του φανταστικού. Εξάλλου, πάντα κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει σε όλα τα δυναμικά συστήματα; Η υπερπαραγωγή προκαλεί αναπόφευκτα και την ποικιλομορφία ή οποία οδηγεί εν τέλει στην εξέλιξη.

Π.Κ.: Μια συμβουλή για τους νέους που θέλουν να αρπάξουν το πληκτρολόγιο και να αρχίσουν να ντύνουν με λέξεις την έμπνευσή τους; Ποιο είναι το «Κλειδί» της «Επιστήμης της Φαντασίας»; Αν υπάρχει φυσικά κάτι τέτοιο.

Ε.Σ.: Θα έλεγα ότι αν υπάρχει πραγματικά ένα τέτοιο κλειδί, Θα βασίζεται, σίγουρα, σε δύο πόλους. Ο ένας αφορά το συστηματικό διάβασμα και την  έρευνα και ο άλλος την εξάσκηση στο γράψιμο. Επομένως η συμβουλή μου θα ήταν: Να διαβάζετε όσο περισσότερο μπορείτε, να γράφετε ακόμα περισσότερο και κυρίως, να επιδίδεστε στις δυο αυτές ευγενείς  ασχολίες, συστηματικά! Η ανταμοιβή σας, σε ψυχικό αν όχι και σε υλικό επίπεδο, θα αξίζει κάθε θυσία και προσπάθεια που θα έχετε καταβάλει.

Π.Κ.: Τόσο εγώ, όσο και οι αναγνώστες μας, σε ευχαριστούμε για το χρόνο σου. Ευχόμαστε «εις το επανιδείν».

Ε.Σ.: Και εγώ σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας και για τον ποιοτικό χρόνο που περάσαμε για άλλη μια φορά μαζί.

Who is Who:

Ο Έρικ Σμυρναίος είναι κατά το ήμισυ Έλληνας και κατά το ήμισυ Φιλανδός, και γεννήθηκε στην Αγγλία το 1970, όπου και σπούδασε Νομικά. Από το 1993 ζει και εργάζεται στην Ελλάδα όπου, στον ελεύθερο χρόνο του, αρέσκεται να γράφει διηγήματα και μυθιστορήματα που κινούνται στο χώρο του φανταστικού. Παρά το ότι η μητρική του γλώσσα δεν είναι τα ελληνικά, τα έργα του είναι γραμμένα σε αυτή τη γλώσσα, την οποία ο ίδιος θεωρεί “την τελειοτέρα όλων των γλωσσών”. Κατά τα άλλα, του αρέσει ο κινηματογράφος φαντασίας, με ιδιαίτερη προτίμηση στο είδος του μεταφυσικού θρίλερ και της επιστημονικής φαντασίας, το διάβασμα, οι πεζοπορίες στα συναρπαστικά ελληνικά βουνά και η εξερεύνηση μυστηριακών τόπων, κατά προτίμηση κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Τα τέσσερα βιβλία του Συγγραφέα, κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Άλλωστε (www.Alloste.gr): α) Η Κυρά Της Πόλης β)Δεσμοί Αίματος γ) Η Εκδίκηση της Κασσάνδρας. δ) Κθούλου Φτου-νγκ!


©TherapyWave.eu 

16295400_1740832302899401_687902474_n