Βρισκόμουν στην Έκθεση Βιβλίου στην Αθήνα και είχα τοποθετήσει πάνω σε ένα τραπέζι-πάγκο μαζί με διάφορα περιοδικά τής Οργονομίας και βιβλία σχετικά με τον Ράιχ, δύο ίδιους συσσωρευτές οργόνης, έναν πραγματικό κι ένα εικονικό. Δηλαδή έναν που συγκέντρωνε οργόνη και έναν που λόγω τής διάταξης των υλικών του δεν μπορούσε να συγκεντρώσει.

Στον καθένα υπήρχε ένα θερμόμετρο τοποθετημένο στην κορυφή που εισχωρούσε εντός. Στον πραγματικό έδειχνε πάντα 3-4 βαθμούς Κελσίου μεγαλύτερη θερμοκρασία, γεγονός που καταρρίπτει το δεύτερο νόμο τής θερμοδυναμικής. Το ίδιο γεγονός είχε αφήσει άναυδο τον Αϊνστάιν όταν το ανέφερε ο Ράιχ. Τότε ο Αϊνστάιν δήλωσε πως «εάν είναι αληθινό αποτελεί βόμβα στα θεμέλια τής φυσικής». Αργότερα το απαξίωσε αφού πρώτα το έλεγξε ελλιπώς κρατώντας έναν συσσωρευτή στο σπίτι του.

Υποστήριξε ότι αυτό που αυξάνει τη θερμοκρασία δεν είναι η ιδιότητα τού συσσωρευτή οργόνης, αλλά τα ανοδικά και καθοδικά ρεύματα τού αέρα που… χτυπάνε στο ταβάνι και κατεβαίνοντας θερμά ζεσταίνουν την περιοχή τού συσσωρευτή. Ο Ράιχ απάντησε ότι εάν το πείραμα γίνει στο ύπαιθρο (όπως και το έκανε) όπου δεν υπάρχει ταβάνι τότε το φαινόμενο αυξημένης θερμοκρασίας εξακολουθεί να υφίσταται. Ο Αϊνστάιν ουδέποτε απάντησε σε αυτό το επιχείρημα.

Στον ίδιο πάγκο στην Έκθεση Βιβλίου στην Αθήνα, είχα κι ένα οργονοβόλο. Με ρωτούσαν αρκετοί που περνούσαν από εκεί τι είναι αυτό και τους εξηγούσα, ζητώντας να το δοκιμάσουν, κάτι που συνήθως έκαναν, μένοντας έκπληκτοι από διάφορα φαινόμενα που βίωναν.

Ορισμένοι φυσικοί προσπάθησαν να εξηγήσουν την αυξημένη θερμότητα, που ένιωθαν όταν έβαζαν το χέρι τους εντός του μεταλλικού χωνιού που βρίσκεται στην άκρη τού οργονοβόλου, με τη μεταφορά θερμότητας που πρέπει να συμβαίνει με βάση τους νόμους τής φυσικής, από τα μεταλλικά τοιχώματα τού χωνιού στο χέρι.

«Σωστά τα λες (έλεγα σε κάθε έναν από αυτούς) αλλά μόνο εάν πιάσεις το μεταλλικό τοίχωμα και διαπιστώσεις ότι είναι ζεστό».

«Ναι» μου απαντούσαν.

Αμέσως μετά ακουμπούσαν το εσωτερικό τοίχωμα για να επιβεβαιώσουν τον ισχυρισμό τους διαπιστώνοντας κατάπληκτοι ότι ήταν ψυχρό, γεγονός που δεν εξηγούσε με κανένα τρόπο τη θερμότητα που ένιωθαν από την οργόνη που έρεε από το εσωτερικό τού οργονοβόλου διαμέσου τού μεταλλικού σωλήνα προς το χωνί κι απο εκεί στο χέρι τους…

Εκεί γνώρισα και μια ακόμα ιδιότητα τού οργονοβόλου που αγνοούσα και ούτε καν φανταζόμουνα.

Ορισμένα άτομα που είχαν πολύ παλιά τραύματα στα χέρια και ήδη είχαν κλείσει οι πληγές, ένιωθαν στο σημείο τής επουλωμένης πληγής, ενώ δεν ήταν τίποτα ορατό , μια αίσθηση σαν να υπήρχε κάποια βελόνα που έραβε απαλά το δέρμα τους. Η εξήγηση που είχα δώσει τότε ήταν ότι η φύση – ο οργανισμός τους – είχε κλείσει την πληγή και η οργόνη εκείνη την στιγμή το έκλεινε πλήρως «ράβοντας» την πληγή που είχε γίνει και στο ενεργειακό «σώμα».

Τα παιδιά αντιλαμβάνονται καλύτερα την οργόνη

Εκείνο που μου δημιούργησε κατάπληξη στη διάρκεια των ημερών που ήμουν στην Έκθεση Βιβλίου, ήταν η επαφή των παιδιών με την οργόνη και η μειονεκτική αντιμετώπιση τού θέματος από αρκετούς ενήλικες. Το περιστατικό που θα περιγράψω είναι εντυπωσιακό και απεικονίζει σαφώς την κατάσταση.

Βρίσκομαι στο περίπτερό μας ένα μεσημέρι με αρκετή ζέστη μαζί με τη φίλη Ν.Β και τον φίλο Γ.Α. Τη στιγμή εκείνη έρχεται ένας πατέρας γύρω στα 45 κρατώντας ένα αγοράκι 5-6 χρονών από το χέρι. Βλέπει τα βιβλία και τα περιοδική και η ματιά του πέφτει στο οργονοβόλο. Ρωτάει:

-Τι είναι αυτό;

-Συγκεντρώνει ενέργεια.

-Τι ενέργεια; ρωτάει με ένα ανήσυχο ύφος σηκώνοντας ελαφρά το ένα φρύδι.

-Οργόνη.

-Δηλαδή τι κάνει αυτή η ενέργεια; ρωτά με ελαφρά απόχρωση περιφρόνησης στη φωνή του.

-Συσσωρεύεται σε αυτό (του δείχνω το οργονοβόλο) και ακολούθως διοχετεύεται και χρησιμοποιείται ίσως σε διάφορες παθήσεις ή και σε περιπτώσεις ατονίας.

Mε κοιτάει με ύφος καλυμμένης περιφρόνησης και λέει:

-Και πώς αποδεικνύεται αυτό;

-Βάλε το χέρι σου θα πρέπει να αισθανθείς κάτι.

Πάει και βάζει επιδεικτικά το χέρι του στο χωνί τού οργονοβόλου. Το αφήνει, σαν να λέει «τι κάνω εδώ με εσάς τώρα…» για δύο -τρία λεπτά και στη συνέχεια με ύφος που εννοούσε «μα τι λέτε ρε βλάκες, κοροϊδεύετε τον κόσμο εδώ», λέει;

-Δεν αισθάνθηκα τίποτα!

Πώς μου ήρθε εκείνη τη στιγμή, γιατί δεν είχα συναντήσει μέχρι τότε παρόμοια προκλητική αντίδραση και λέω στο παιδάκι:

-Βάλε κι εσύ το χέρι σου.

Πράγματι το παιδάκι, χαρούμενο και περίεργο που βρήκε κάτι να «παίξει» στη σοβαρή Έκθεση Βιβλίου, πηγαίνει και βάζει το χέρι του στο χωνί. Το κρατάει 5-6 δευτερόλεπτα και βγάζει μια φωνή:

-Μπαμπά, εδώ καίε!

Μεταξύ σοβαρού και αστείου γυρίζω και λέω στο παιδάκι:

-Εσύ είσαι πιο υγιής από τον πατέρα σου, μην τον ακούς τι σου λέει. Από εδώ και πέρα εσύ να του λες τι να κάνει!

Και ο μπαμπάς γεμάτος αμηχανία και κατάπληξη για την αντίδραση τού γιου του, που δεν την περίμενε και τη διάψευση των δικών του συμπερασμάτων και αισθήσεων:

-Ναι βέβαια, εγώ τον ακούω. Άλλωστε αυτός μου είπε να έρθουμε στην Έκθεση τού Βιβλίου.

Από τότε όταν οι γονείς δεν αντιλαμβάνονταν τίποτα, η Ν.Β. που ήταν μαζί μου, ζητούσε από τα παιδιά να δοκιμάσουν το οργονοβόλο βάζοντας το χέρι τους στο χωνί του. Πράγματι, σχεδόν όλες οι απαντήσεις ήταν αποκαλυπτικές.

yperthesi.wordpress.com

syssoreytis