Της Κατερίνας Κατσάτου | © TherapyWave.eu 

Πόνος εσωτερικός, βαθύς ψυχικός. Μεγάλα τα αδιέξοδα!

Ανακατεμένα με φόβο! Μοναξιά, απομόνωση, και η δύναμη δεμένη με τις αλυσίδες της θλίψης. Ωστόσο ξέρεις ότι έχεις δύναμη έχεις διάθεση έχεις ορμή έχεις πρόθεση. Υπάρχουν ,ναι υπάρχουν μέσα σου, και ας πιστεύεις τώρα το αντίθετο.

Σου λείπει όμως το μέσο, αυτό  ίσως είναι το φως που χρειάζεσαι.

Ίσως όμως δεν μπορείς μόνος να αντέξεις να το δεις.

Δοκιμάζεις να το πλησιάσεις  γιατί υπάρχει και το ξέρεις, αλλά τα μάτια σου έχουν συνηθίσει στο σκοτάδι και το φως είναι εκτυφλωτικό, και έτσι πάλι τίποτα δεν μπορείς να δεις.

Προσπαθείς να βγεις αλλά μόλις πλησιάζεις φοβάσαι πάλι ,αισθάνεσαι την θαλπωρή αλλά την νοιώθεις φωτιά, γιατί έχεις μάθει στο πολύ κρύο.

Εκεί μέσα στο φως , βρίσκεται  ότι σου λείπει, τα όνειρα σου, οι στόχοι σου ο προορισμός σου, η δύναμη σου, η αποστολή σου.

Εκεί είναι όλα ,αλλά χρειάζεται να συνηθίσεις να αντέξεις την λάμψη για να μπορέσεις να τα δεις.

Χρειάζεται να νοιώσεις ότι εκεί βρίσκεται η θαλπωρή και η ζεστασιά.

Εκεί μέσα σε αυτό το τόσο φωτεινό λαμπερό πλαίσιο, βρίσκεται ο’τι είναι χρήσιμο για εσένα, για την ζωή σου, και από αυτά  θα κάνεις χρήσιμη αυτή την ζωή, για εσένα αλλά  και για άλλους ανθρώπους.

Πρέπει εσύ να κοιτάξεις, να εξασκήσεις τα μάτια σου στο φως, για να δείξεις και σε άλλους που επιθυμούν να μάθουν, και να μπορέσουν να δουν.

Μπορεί ξανά και  άλλες φορές να το  φοβηθείς ,μια φορά δεν αρκεί.

Και να αναρωτιέσαι  ότι εσύ που δεν φοβάσαι την ελευθερία, που διέσχισες ωκεανούς πόνου για να την αποκτήσεις, τώρα απορείς πως ξανάρθε το σκοτάδι, και  φοβάσαι πάλι. Μάλλον δεν συνήθισαν τα μάτια  σου ακόμη το φως. Και ότι ίσως αυτό το φως θα σου χρειαστεί πολλές φορές όσο ζεις.

Και αν  βυθίζεσαι στο σκοτάδι ξανά, να αναρωτιέσαι τι δεν θέλω να δω; Ίσως διέκρινες  απλά ,αλλά εσύ να νόμιζες ότι είδες ότι ήταν να δεις!

Το φως που θα αντέξεις να δεις περιέχει μέρος της γνώσης, και όχι όλη την γνώση,  αλλά ίσως ο ενθουσιασμός που σου έφερε η εμπειρία της πρώτης φοράς να σε έκανε  αλαζόνα, δεν είναι αυτό όμως ολοκλήρωση. Όχι έχει και άλλο! Πάντα έχει και άλλο φως και γνώση .

Λίγο ακόμα κάθε φορά. Δεν θα το άντεχες να λάβεις όλη την γνώση με μιας .Κάθε στάδιο πόνου σε ανεβάζει πνευματικό επίπεδο και διευρύνει το πνευματικό οπτικό σου πεδίο.

Ωστόσο ξέρεις ότι είναι σωστό να  δείχνεις και σε άλλους  ότι έχεις ήδη εσύ δει, πρέπει να οδηγείς και άλλους ανθρώπους να ελευθερωθούν, πρέπει να γίνεσαι το χέρι που χρειάζονται ,και εσύ  μαζί τους τότε γίνεσαι πιο δυνατός , αλλά και πιο ανθρώπινος, αναπτύσσεται περισσότερο η ενσυναίσθηση σε εσένα.

Σε βοηθάει να διαχωρίσεις κάποια βασικά στοιχεία.

Τον οίκτο από την συμπόνια ,Την διεκδίκηση από την αρπαγή.

Την αυτοεκτίμηση από την αλαζονεία ,Την ευχαρίστηση από την απληστία. Τον αυτοσεβασμό από τον εγωισμό. Την ελευθερία από την ανευθυνότητα ,αλλά  και πάρα πολλά άλλα.

Και  τότε προχωράς με περισσότερο θάρρος και συνεχίζεις πιο σωστά το κέλευσμα σου. Μπορεί να βρεθείς και πάλι πίσω στο σκοτάδι επειδή μάλλον κάτι έχεις ξεχάσει εκεί. Μπορεί και πάλι να φοβηθείς!

Ναι, αλλά όχι τόσο όσο πριν. Τώρα βεβαίως έχεις περισσότερη δύναμη από πριν, εντόπισες μερικά βασικά και  τα άλλαξες, η είσαι στην διαδικασία να τα αλλάζεις, και  αυτό σπουδαίο είναι. Επίσης  θυμήθηκες ότι πρέπει να ΘΥΜΑΣΑΙ συχνά τα τρία Βασικά ΑΓΑΠΗ – ΦΟΒΟΣ – ΠΙΣΤΗ.

Anil-Saxena-on-Behance-8

Πριν κάθε φορά που ερχόταν το σκοτάδι ,δεν  ήταν τόσο ελεύθερη η σκέψη σου όσο τώρα, πριν δεν γνώριζες  όσα σε έμαθε η έως τώρα ελευθερία που εσύ  διεκδίκησες, και αυτό ενίσχυσε τον αυτοσεβασμό σου. Έμαθες να ζητάς βοήθεια εκεί που χρειάζεται διότι υποχώρησε ο εγωισμός σου.

Πριν βρισκόσουν μέσα σε ένα εγωιστικό περίβλημα  που θεωρούσες ότι θα σε προστατέψει  αλλά  αυτή ήταν η  δική σου φυλακή, τόσο μικρό κελί δημιουργεί ο μεγάλος εγωισμός ,μια απομόνωση τόσο σκληρή επειδή εσύ ο ίδιος  ήσουν τόσο   μακριά από εσένα, πολύ μακριά!

Και τώρα το ξέρεις. Ξέρεις ότι  οι τρομακτικοί χοροί ήταν τα «εγώ» σου που χόρευαν άτσαλα γύρω σου.

Τα δικά σου εγώ και των άλλων μπερδεμένα μεταξύ τους, μεγάλωναν την απελπισία σου. Σε έφερναν στο ποιός είμαι ?Αδύνατο να το δεις.

Στο από που ερχόσουν; Ήταν χάος , στο που ήθελες να πας; Επίσης. Στο που βρίσκεσαι…

Κάτι όσο βασικό σαν αρχή, που με τόσο απλό τρόπο κληροδότησε ο μεγαλύτερος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης σε όλο τον κόσμο.

«Ποιος είμαι, από πού έρχομαι, και που θέλω να πάω.»

Οι επίκτητες πεποιθήσεις επιστρέφουν όταν εμείς εγκαταλείπουμε την προσπάθεια  μας να κάνουμε συνεχή ενδοσκόπηση, αυτοπαρατήρηση και σύνδεση.

Και τότε ή απόγνωση έρχεται  ξανά! Και μερικές φορές δεν  θυμόσουν σχεδόν τίποτα από όσα είχες μάθει, από όσα κιόλας  είχες ήδη διδάξει σαν να διαγράφτηκαν από την μνήμη σου. Και μετά ξανά θυμήθηκες ότι δυο είναι τα συναισθήματα η ΑΓΑΠΗ  και ο ΦΟΒΟΣ.Ύστερα θυμήθηκες ότι έχασες και  μια πανίσχυρη  αξία την ΠΙΣΤΗ σου.

Και άρχισε και πάλι να φαίνεται ένα σημείο που φωτίστηκε.

Αλλά ένα νέο σημείο τώρα, η μέρος ενός  παλιού  που δεν είχε γίνει όσο  ορατό έπρεπε.

Έτσι  ήρθε ξανά η  βοήθεια από ψηλά ,η  από μέσα σου ,μεγάλη η απάντηση πολλές φορές σε σχέση με το μέγεθος μιας  μικρής  κουκίδας από ελπίδας, και αυτή ήταν που έφερε την  ελευθερία, που  σε έβγαλε  από την απομόνωση. Από εκείνη την φυλακή  που έβαζε λίγο φως από ένα μικρό παράθυρο.

Και  τότε είπε μια φωνή μέσα σου. «Εσύ είσαι η φυλακή σου δεν το βλέπεις;»

Και το κατάλαβες η τουλάχιστον, μέσα στο μισοσκόταδο αποφάσισες να αποδράσεις από εκείνη την κατάσταση , η να αποτινάξεις την σκέψη που σου έφερνε αυτό το συναίσθημα, η σκέψεις που απορρέουν από πεποιθήσεις. Δεν χρειάζονται τείχη, δεν χρειάζονται κελιά, δεν χρειάζεται να έχεις αλυσίδες στα πόδια σου. Αυτά δεν είναι τίποτα μπροστά στις ακλόνητες λανθασμένες πεποιθήσεις σου, την αυτοκριτική σου, τις ενοχές σου! Μην τα παρατάς αν είσαι εκεί <<μέσα>> ακόμα, λίγο η πολύ δεν έχει σημασία .Σημασία έχει να δώσεις μια υπόσχεση στον εαυτό σου.

Δώσε μια υπόσχεση  στον εαυτό σου να  τον προσέχεις.

Να έχεις συνεχώς το νου σου στις πεποιθήσεις σου.

Τίποτα  πιο ισχυρό από μια λάθος πεποίθηση!

Και  μια ακόμη υπόσχεση.

Να  προσπαθείς να αποδράσεις πάντα ,αλλά να μην ξεχνάς τις αποσκευές σου  από εκείνο το τρομακτικό αλλά τόσο γενναιόδωρο ταξίδι.

Αν ξεχάσεις κάποιες  ίσως χρειαστεί να επιστρέψεις .

Με σωστά, η λάθη,  ίσως ναι  πολλά λάθη, (λάθη δεν κάνουν όσοι δεν κάνουν τίποτα ) να συνεχίζεις  να προσπαθείς, να έχεις χαράξει ρότα προς την πνευματική σου ελευθερία.

Υπόσχεση για σύνδεση με εσένα.

Ο δρόμος προς την πνευματική ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ σε καμία περίπτωση δεν ενέχει ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟ ΔΥΟ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ  ΤΗΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ. ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ.

Οφείλω να προσθέσω ότι όσα έγραψα είναι προσωπικές βιωματικές εμπειρίες από τότε που ξεκίνησα να μπαίνω τον δικό μου δρόμο της αυτογνωσίας, και της πνευματικής ανέλιξης.

Κατερίνα Κατσάτου
Ενεργειακή ψυχολογία – ψυχοθεραπεία
Χαλκίδα – Αθήνα  Κιν. 6977269059


©TherapyWave.eu 

therapywave_i-therapeftiki-dinami-tis-agapis-3o-meros