Του Νάσου Παπαδόπουλου | ©TherapyWave.eu 

Γνωρίζοντας πως όταν θέλουμε κάτι « το Σύμπαν συνωμοτεί» για να το αποκτήσεις κάνει τα πάντα ενώ όταν γίνεται το ευχαριστείς υπάρχει και η αντίθετη μεριά. Σε μια διπολική δημιουργία όμως, όπως αυτή που ζούμε, ότι πάει έτσι πάει και αλλιώς. Με απλά λόγια τι γίνεται όταν το συμπάν σου δίνει ξανά και ξανά μικρά χαστουκάκια; Και άντε να είναι μικρά, δεν θα το αισθανθείς και πολύ. Άλλα αν είναι μεγάλα εκεί είναι που στέλνεις τα εξ αμάξης πίσω του. Για σκέψου όμως κάτι…

Τι γίνεται αν δεν φταίει το σύμπαν άμεσα, αλλά σαν αντίκρισμα των σκέψεων και της στάσης μας. Μήπως το θέμα βρίσκεται ακόμα πιο κοντά, σε εμάς τους ίδιους. Μήπως εμείς κάνουμε κάτι λάθος και έχουμε γίνει σαν τον Νίκο Κούρκουλο από την ταινία «Ορατότατης Μηδέν» να φωνάζουμε «όχι άλλο κάρβουνο» ρε σύμπαν, συμπληρώνοντας «δώσε και κάτι να γελάσει το χειλάκι μας!».

Και αφού έρθουμε στα ίσα μας, όσο μπορούμε δηλαδή, με την εξαίσια ατάκα, κάνουμε την ενδοσκόπηση μας και διερωτόμαστε. Πότε μου πάνε όλα στραβά; Τι στάση ζωής έχω και πότε συμβαίνει πιο έντονα;

Μήπως όταν εστιάζω στην έλλειψη, σε αυτά που δεν έχω, αντί σε αυτά που έχω ήδη νιώθωντας ευγνωμοσύνη;

Μήπως όταν η λογική λέει, ότι κάτι πρέπει να γίνεται με συγκεκριμένο τρόπο ενώ η καρδιά μου γνωρίζει ότι κάτι μπορεί να γίνει και με τρόπους που δεν μπορώ να φανταστώ. Μήπως όταν αμφιβάλλω για την πραγματοποίηση του αντί να έχω πίστη ότι έχει ήδη γίνει.

Μήπως όταν αισθάνομαι συναισθήματα χαμηλών δονήσεων όπως φόβος, ενοχές, μνησικακία αντί να συγχωρώ; Μήπως όταν κατηγορώ άλλους ή τις συνθήκες και περιστάσεις για την δική μου πραγματικότητα αντί να αναλαμβάνομαι την ευθύνη της ζωής μου καθώς να κλαίγομαι επειδή δεν έχω αρκετά χρήματα, δεν υπάρχουν αρκετές δουλειές, δεν υπάρχουν αρκετά διαθέσιμα άτομα για να βρω σύντροφο, δεν υπάρχει αρκετός χρόνο κ.λπ.;

Μήπως όταν νιώθω πως δεν το αξίζω αντί να κατανοώ ότι η αξία μου είναι δεδομένη και ανεξάρτητη από τα συμβάντα στη ζωή μου και τι μου λένε οι άλλοι; Μήπως όταν έχω πεποιθήσεις, παγιωμένα συναισθήματα και καταστάσεις που δεν σε εξυπηρετούν και δεν τις έχω απελευθερώσει ακόμα αφήνοντας τες μέσα μου να ριζώσουν για καλά καθορίζοντας την πραγματικότητα και την συμπεριφόρα μου; Μήπως όταν έχω μια επιθύμία αλλά δεν κάνω τίποτα για την πραγματοποίησή της και δεν μπαίνω στο κόπο να σηκωθώ από τα αυγά μου και να δράσω;

Όταν λοιπόν δεν κατανοώ την δύναμη των λέξεων, των σκέψεων/ δηλώσεών μου, των πράξεών μου, οπού εγώ ο ίδιος κάνω και χρησιμοποιώ λέξεις και εκφράσεις που σαμποτάρουν την πραγματοποίηση της επιθυμίας μου πως περιμένω να με βοηθήσει και εκείνο;

Τόλμη και πίστη στον ευατό μας χρειάζεται

Νάσος 3,14