Του Νάσου Παπαδόπουλου | ©TherapyWave.eu  

Ζούμε σε μία κατασκευασμένη κοινωνία ως μπαταρίες, τροφοδοτώντας την σε όλα τα επίπεδα! Πως όμως; Το κυριότερο είναι χωρίς να το γνωρίζουμε. Μάλλον δεν μας άφησαν να έχουμε πρόσβαση στη γνώση αφού από την αρχή ο λόγος ήταν αυτός! Αρπαγή της ενέργείας μας με την συγκατάθεση μας δίνοντας μας μικρές απολαύσεις, κάνοντας την φυλακή μας όσο πιο όμορφη γίνεται, με όμορφα τοπία, πληθώρα πλασμάτων, πληθώρα συναισθημάτων, μπάλα, κόμματα, πιστεύω, και άλλα πολλά, που για να το καταλάβεις πρέπει να ξυπνήσεις τον παρατηρητή για να δεις τι δεν κολλά! Σιγά μην τον ξυπνήσεις!

Όλα αυτά με απόλυτη άγνοια και χωρίς κανένα ενδιαφέρων να το αλλάξουμε αφού περνάμε καλά μωρέ και όπως είπα και πριν με την συγκατάθεση μας και βεβαία με απόλυτο φόβο μην τα χάσουμε! Ένας από τους τρόπους που τροφοδοτεί και ελέγχεται από την «μπαταρία» είναι ο καταναλωτισμός. Όλα άρχισαν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο όταν οι οικονομίες και περισσότερο ο δυτικός πολιτισμός, θέλανε να διατηρήσουν την σταθερότητα σε συνδυασμό με την πληθώρα των φυσικών πόρων και βέβαια την πλήρη εκμετάλλευση τους.

Πως θα γινόταν αυτό και το κυριότερο με τέτοιο τρόπο ώστε να ελέγχουν άμεσα οι μάζες; Με τον καταναλωτισμό και την υποτιθέμενη, ελεγχόμενη σαφέστατα, ανάπτυξη, παράγοντας υλικά αγαθά απόλυτος άχρηστα και συμβάλλοντας στην «κενο-ποίηση του ανθρώπου» αλλά και την ανάπτυξη που νομίζει ότι συμβάλει!

Για να νιώσουμε καλά εσωτερικά, τα ελεγχόμενα Media προτείνουν το “shopping therapy” όπου ο καταιγισμός των διαφημίσεων για αγαθά που δεν χρειαζόμαστε βεβαία είναι ανελέητος! Δημιουργώντας πρώτα όμως ένα σωστό έδαφος, η μάλλον αδειάζοντας εσωτερικά τον άνθρωπο με την τακτική «πρόβλημα-λύση-αποτέλεσμα».

Αφού όντας κενός πλέον δεν μπορεί να αντιληφτεί το κακό που τον βρήκε και γεμίζει με αντικείμενα την ζωή του! Το «κακό» δεν λέει να σταματήσει αφού πλέον δημιουργεί και ένα είδος εξάρτησης μαζί τους, σε βαθμό που αν δεν το κάνει για μεγάλο διάστημα αρχίζει η εσωτερική κατάπτωση!

Άχρηστα μπιχλιμπίδια που τους δίνει τόση σημασία ώστε αν πάθουν κάτι γίνεται έξαλλος, στενοχωριέται, τσακώνεται, χαλάει σχέσεις κλπ κλπ. Με λίγα λόγια χάσιμο ενεργείας για το τίποτα και βεβαία δίνοντας την σε αυτούς που πρέπει ή απλά χάνοντας την ώστε όταν πραγματικά την χρειαστεί να μην έχει απομείνει τίποτα παρά μόνο κάτι ψηλά.

Προσπαθεί να τα γεμίσει το κενό που του δημιούργησαν με τον πιο εύκολο και άμεσο τρόπο και βέβαια να μην έχει παράπονο κανένας! Ούτε οι Ποιμενάρχες ούτε τα πρόβατα. Μία πολύ καλή τεχνική σε ένα καλά οργανωμένο σχέδιο να κρατήσουν πάση θυσία το πρόβατο όσο πιο ευχάριστα γίνεται στην πολύτιμη φυλακή του που δεν θέλει να αποχωριστεί ακόμα και μετά θάνατον!

Νάσος 3,14