Του Νάσου Παπαδόπουλου | ©TherapyWave.eu  

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που θέλει να συμπεριφέρομαι βάση δανειζόμενων και επιβαλλόμενων αναγκών και όχι τί πραγματικά θέλει και χρειάζεται ή ψυχή μου

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που με θέλει πιόνι στη σκακιέρα,  αυτοκυρισώμενων αφεντάδων και αντιπροσώπων καθορίζοντας τί θα φάω, πώς θα βγω, τί θα σπουδάσω

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που δεν αμοίβομαι για αυτά που προσφέρω και μπορώ να δημιουργήσω μετατρέποντας με σε ένα απλό βιολογικό ρομπότ

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που δεν μπορεί να αντέξει την πρόοδο και την ευημερία, την ευγενή άμυλα και την πρωτοτυπία

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, γεμάτο τσοπάνηδες που θέλουν πρόβατα να τους ακολουθούν κατατάσσοντάς με και δίνοντάς μου ταμπέλες σε κάθε μου επιλογή ή προτίμηση

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που όταν υποστηρίζω την πατρίδα μου με δακτυλοδείχνουν και δεν αντιλαμβάνονται έναν άνθρωπο που αγαπά και πονάει το μέρος που γεννήθηκε

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που τη διαφορετικότητα στον εξαναγκασμό της παγκοσμιοποίησης, την έχει βαπτίσει ρατσισμό

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που τα κοινωνικά αγαθά είναι πλέον είδη πολιτελείας

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που η σωστή παιδεία είναι προνόμιο των λίγων και πολλές φόρες κενών ανθρώπων

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που η αλήθεια έχει βαπτιστεί συνομωσία και η διαστρεύλωση της πραγματικότητας αλήθεια

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που είμαι ξένος στην ίδια μου την χώρα μη έχοντας τα απλά αυτονόητα προνόμοια από αυτούς που άλλοι διόρισαν κουνώντας μου το δάχτυλό τους να σωπάσω

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που η τιμιότητα μεταξύ ανθρώπων έχει χαθέι και την θέση της έχει πάρει υποκρισία

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που η απλότητα έχει μεταφραστεί σε βαρεμάρα

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που δεν μπορεί να αποδεχτεί την ανιδιοτελή αγάπη γιατί δεν έχει μάθει να αγαπά χωρίς αντάλλαγμα και αγαπάει μόνο για να επωφεληθεί

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που η φιλία είναι συνώνυμο της καλοπέρασης και όχι της πραγματικής της έννοιας, να νιώθεις πως έχεις δικούς σου ανθρώπους να στηριχτείς και να τους στηρίξεις

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που δεν θέλει τους ανθρώπους αγαπημένους αλλά διχασμένους και απομονωμένους στον μικρόκοσμό τους μακριά από διαπροσωπικές σκοτούρες

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, βυθισμένο στην λήθη της ύλης και της προσωπικής καλοπέρασης σπαταλώντας αλόγιστα χρήματα για αχρείαστα πράγματα

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που όσο πιο πολύ δείχνεις τα συναισθήματα σου τόσο πιο βλάκας δείχνεις γιατί δεν έχουν μάθει να τα διαχειρίζονται, για αυτό και τα ευτελίζουν και σε χρησιμοποιούν

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που δεν με σέβεται γιατί ποτέ δεν είχε την ανάγκη να το κάνει στον ίδιο του τον εαυτό

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που με κατατάσσει στα αναλώσιμα και ανακυκλώσιμα υλικά δίνοντας μου έναν αριθμό χάνοντας κάθε ταυτότητα και προσωπικότητα

Ζω σ ένα κόσμο άγριο, που δεν μπορώ να εμπιστευτώ ούτε τον ίδιο μου τον εαυτό αφού και εκείνος πολλές φορές γελάει μαζί μου με τις επιλογές και τα επανειλημμένα μου λάθη

Όσο ζω σε αυτόν τον άγριο κόσμο όμως, θα παλεύω για αυτά που θεωρώ σωστά αδιαφορώντας για τις σειρήνες που προσπαθούν να με βγάλουν από τις αξίες, τα πιστεύω μου και τον τρόπο που εγώ επιλέγω να ζήσω!

Θα τον κερδίσω. Θα τον εξημερώσω, αρχίζοντας από τον ίδιο μου τον εαυτό!

Νάσος Παπαδόπουλος


©TherapyWave.eu

johansson-1-960x679